خطبه 117 تفسيم مال خدا در بين بندگانش « فلا أموال بذلتموها للّذي رزقها و لا أنفس خاطرتم بها للّذي خلقها تكرمون باللّه على عباده و لا تكرمون اللّه في عباده فاعتبروا بنزولكم منازل من كان قبلكم و انقطاعكم عن أوصل إخوانكم . » ترجمه نه اموال خود را در راه خدايى كه آن مال‌ها را روزى شما كرد مىبخشيد ، نه جان‌ها را در راه خداى جان‌آفرين به خطر مىافكنيد . دوست داريد مردم براى خدا شما را گرامى دارند ؛ اما خودتان مردم را در راه خدا گرامى نمىداريد . از فرود آمدن در خانه‌هاى گذشتگان عبرت گيريد و از جدايى با نزديك‌ترين برادران و دوستان پند پذيريد . ساختار ادبى أموال : مفعول براى فعل محذوف است كه فعل « بذلتم » قرينه‌اى بر وجود آن است .